Iedereen die afgelopen jaar met woningbouw bezig is geweest, kent het gevoel wel: Je staat met beide benen op de bouwplaats, de plannen liggen klaar, de vraag is torenhoog...en toch gebeurt er...niets. Of in elk geval: te weinig. Niet omdat niemand wil bouwen, maar omdat het systeem aan alle kanten kraakt, piept en soms helemaal vastloopt.  

Het coalitieakkoord 2026-2030 van D66, VVD en CDA zegt dat nu (gelukkig) hardop. En dat is nieuw. Het akkoord erkent dat de woningcrisis geen gebrek aan ideeën is, maar een optelsom van regels, procedures en versnipperde besluitvorming. Voor iedereen die dagelijks met bouwen en wonen bezig is, voelt het als een zucht van verlichting: eindelijk wordt het probleem bij de juiste bron gelegd.  

Echter weten we bij 12Modulize ook: tussen erkennen en oplossen zit een wereld van verschil. Echt waar. 

Wat zegt het akkoord over wonen en bouwen? 

Het akkoord draait er niet omheen. De bouwproductie blijft achter omdat: 

• Bezwaar- en beroepsprocedures zich opstapelen; 
• Elke gemeente haar eigen spelregels hanteert; 
• Bovenwettelijke eisen eerder regel dan uitzondering zijn; 
• En innovatie struikelt over lokale interpretaties. 

Om die reden kiest het kabinet voor drie duidelijke richtlijnen: meer bouwen, betaalbaar wonen en minder belemmeringen. Dat klinkt logisch, maar de uitwerking ervan vinden we opvallend concreet. 

Het kabinet wil namelijk: 

• naar één beroepsgang met vaste termijnen; 
• regels structureel schrappen en vereenvoudigen via een jaarlijkse vereenvoudigingswet; 
• (duurzaamheids)normen landelijk standaardiseren; 
• bovenwettelijke gemeentelijke eisen terugdringen; 
• prefab- en fabrieksmatige woningbouw versnellen met typegoedkeuringen en een fastlane voor herhaalbare bouwconcepten; 
• en industriële bouw expliciet inzetten als structurele oplossing, niet als noodverband. 

 En eindelijk voelt modulaire woningbouw hier niet als bijzaak, maar als onderdeel van het hoofdplan.  

Waarom dit zo herkenbaar is voor ons, en waar het nog misgaat 

Veel uit het coalitieakkoord klinkt voor ons bekend. Wij bouwen namelijk al modulair. Gewoon snel, duurzaam en betaalbaar. En het heeft bewezen goed te werken. Technisch gezien is het probleem al opgelost, alleen gaan er in de praktijk vaak nog dingen mis.  

Niet per se bij het bouwen zelf, natuurlijk iedereen maakt wel eens fouten en tuurlijk gaat niet altijd alles direct goed. Maar het zit vooral in alles eromheen. Elke gemeente hanteert andere regels. Wat in de ene plaats zonder problemen kan, vraagt elders extra onderzoeken, aanvullende eisen of nieuwe ontwerpen. Daardoor begint het proces telkens opnieuw, terwijl de oplossing al klaar ligt. 

En daarom zijn standaardisatie, typegoedkeuring en gelijke regels zo belangrijk. Hierdoor maak je tempo en komen de woningen sneller op de juiste plek terecht.  

Betaalbaarheid en investeren: mooie woorden zijn niet genoeg 

In het akkoord zien we dat betaalbaarheid en bouwen niet los van elkaar worden gezien. Terecht ook. Woningen bouwen lukt namelijk alleen als projecten financieel ook haalbaar zijn. Voor gemeenten, corporaties, ontwikkelaars en investeerders.  

Het kabinet laat zien dat het dit begrijpt. Corporaties krijgen meer ruimte om te investeren en er blijft aandacht voor zowel huur als betaalbare koop. Ook het investeringsklimaat op de woningmarkt wordt expliciet genoemd als randvoorwaarde. 

Het is belangrijk dat het kabinet dit erkend heeft, want in de praktijk zien we vaak het tegenovergestelde: hoge ambities, maar weinig oog voor wat uitvoerbaar is. Steeds meer regels bijvoorbeeld, en marges die steeds kleiner worden.  

Regels stapelen zich op, terwijl marges steeds kleiner worden. Dan wordt bouwen geen kwestie van willen, maar meer van kunnen. 

Maar we weten ook dat mooie woorden niet genoeg zijn. Snellere procedures helpen bijvoorbeeld alleen als gemeenten daar ook de mensen en capaciteit voor hebben.  

Waar het nu echt om draait 

Het coalitieakkoord zet iets in beweging zien we. Het benoemt wat veel partijen al langer ervaren; het huidige systeem werkt niet meer. De oplossingen liggen grotendeels klaar. De bouwsector staat klaar en de vraag is er.  

Maar...durven we ook echt door te pakken? 

Durven we te accepteren dat snelheid en betaalbaarheid vragen om duidelijke keuzes? Dat niet alles overal anders kan? Dat bouwen soms vraagt om loslaten, zodat er juist meer mogelijk wordt? 

Bij 12Modulize geloven we dat modulaire woningbouw geen tijdelijke oplossing is, maar een logische stap vooruit. De manier van bouwen past bij deze tijd waar we met zijn allen in zitten. Dit vraagt om snelheid, slimme keuzes en duurzaamheid. Niet pas over 5 jaar, maar echt nu. 

Wij staan klaar om samen te werken met gemeenten, projectontwikkelaars, investeerders, kwekers en telers. Maar echte versnelling vraagt om meer dan goede intenties. Het vraagt om keuzes die ook in de praktijk blijven staan. 

Beleid kan richting geven, maar pas bij de uitvoering komen er woningen bij.  

Wil je eens sparren of ben je benieuwd naar de mogelijkheden rondom modulaire bouw? Laat het vooral weten!